Заява на звальненне

У магазіне вёскі Кучын людна бывае рэдка. Часцей за ўсё тады, калі яе жыхары атрымліваюць пенсіі. А ў звычайныя дні сюды прыходзяць рэдкія пакупнікі. Загадвае ж  магазінам гэтага некалі вялікага населенага пункта Таццяна Мельнікава (на здымку). Раней яна жыла і працавала ў Буйнічах, прычым у шкодных умовах. Таму дачасна пайшла на пенсію і атрымлівае яе ўжо 12 гадоў.

Шэсць гадоў таму назад вырашыла пераехаць у Кучын. Купіла тут сабе хату, пачала жыць. Неяк завіталі да яе прадстаўнікі з раённага спажывецкага таварыства, запрасілі на працу ў мясцовы сельмаг. Спачатку адмовілася.

— Але яны так мяне прасілі, так угаворвалі стаць за прылавак хоць на адзін год, што я ўсё ж згадзілася, — успамінае Таццяна Аляксееўна. — І вось гандлюю ўжо цэлых шэсць гадоў.

Жанчына ветла ўсміхаецца, а затым паведамляе, што болей рабіць не хоча, напісала заяву на звальненне.

— Чаму так?

На зададзенае мною пытанне яна адказала не адразу. А потым пачала гаварыць аб нізкіх заробках, завышаных планах тавараабароту, з-за чаго нельга фактычна атрымаць прэміяльную даплату, неабходнасці капітальнага рамонту самога магазіна ўзору савецкіх часоў, у якім  працякае дах, пачала вывальвацца сцяна з тыльнага боку памяшкання.

Да таго ж, у вёску два разы на тыдні прыязджаюць аўталаўка, камерсанты, у якіх тавары танней нашых. Вось і паспрабуй выканай майскі план тавараабароту ў 53 мільёны рублёў. На чэрвень план складае ўжо 65 мільёнаў…
Разумею Таццяну Аляксееўну, а вось дапамагчы ёй абавязана кіраўніцтва райспажыўтаварыства, калі не жадае, каб гэтая гандлёвая кропка засталася без прадаўца.

 

 

snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflake snowflakeWordpress snowstorm powered by nksnow