Вуліца Чайкоўскага цягнецца па паўночнаму ўскрайку нашага города. Па шматлікіх параметрах яна не падыходзіць  да рангу прыстойнай гарадской транспартна-пешаходнай артэрыі. Дарожнага пакрыцця няма ніякага, ці, болей правільна будзе сказана, ім служыць спрадвечны пясчаны грунт, аб тратуарах ці іншым сучасным добраўпарадкаванні і гамонкі няма. Таму выглядае яна як звычайная вуліца далёкага мінулага Быхава. Ды вось толькі некалькі сучасных сядзібаў нагадваюць пра цяперашні, ужо дваццаць першы век, а таксама з’яўляюцца яе пэўным аздабленнем ды ўпрыгожваннем.

У ліку іх выдзяляецца дом №8, у якім пражывае сям’я Маціеўскіх — муж і жонка Міхаіл Ільіч і Зінаіда Іванаўна. Адразу кідаецца ў вочы дагледжанасць жытла, прысядзібнай тэрыторыі, кветкавае аздабленне агародчыка перад домам, адпаведнае афармленне ўваходу.

Гаспадыня запрашае прайсці на сядзібу. Там усё таксама выглядае чыста, акуратна ды, так бы мовіць, функцыянальна з пункту погляду выкарыстання тэрыторыі для рознага прызначэння — працы, адпачынку, заняткаў любімай справай.

—Шчыра кажучы, да гэтай болей-меней гармоніі на сядзібе мы прыйшлі далёка не адразу, — распавядае Зінаіда Маціеўская. — Калі сярэдзінаю 1970-х гадоў маслазавод, дзе я тады працавала, пабудаваў нам гэты дом, то было ні да якіхсьці выдумак ці фантазій па добраўпарадкаванню. Стараліся зрабіць жыллё прасторным, утульным для сямейнага жыцця. Для гэтага ўзвялі прыбудовы з вярандаю, вялікаю кухняю, гаспадарчыя памяшканні.

Потым патроху чарга дайшла да ўпарадкавання ўнутранага дворыка, зоны адпачынку з альтанкаю, арэлямі ды іншымі канструкцыямі, зялёнага афармлення сядзібы. А па-сапраўднаму заняліся навядзеннем глянцу ў сямейным гняздзе, калі пайшла гадоў сем таму на пенсію. Тут ужо стварэнне кветнікаў, клумбаў, міні-дэндрарыяў сталася для мяне як самамэтаю, так і заняткам ландшафтным дызайнам. Здабывала насенне кветак,  саджанцы дрэў і кустоў праз усялякія крыніцы, шмат чаго вырошчвала самастойна. Як бачыце, удалося давесці сядзібу да некаторага ладу.

Лад гэты, трэба адзначыць, заключаецца ў прадуманым чаргаванні кветкавых насаджэнняў з розных гатункаў ружаў, лілей, лілейнікавых раслін, гартэнзій, хрызантэм, хостаў і гэтак далей з нізкарослымі хваёвымі дрэвамі, дэкаратыўнымі куставымі раслінамі. Усё гэта вабіць вока, грэе сэрца і душу ды, як прызналася гаспадыня сядзібы, настройвае на аптымістычную жыццёвую хвалю, наступныя планы і здзяйсненні. У гэтым Маціеўскім хочацца пажадаць плёну і радасці.

Іван Мікалаеў.